Güneşin en tepede olduğu vakit, duygularım kan ter içinde...
Bir uğultu var sanki...Bahar kokulu yarınlarıma sabotaj hazırlığında olan sözlerin yakalanmış az ötemde...Kelepçe vurmuşlar kimliğine, arasından geçtiğin kalabalık bilinçli bir linç girişiminde...
Akşam olup karanlık havaya hükmetmeye başladığında, dağılıyor öfkelerim...
Kalıyorum yine çaresizliğimle baş başa..
öylesine güçlü ki hasretin, ama bak yaşıyorum hala bugünde ölmedim...
