X e m g i N

Aşk Acısı

Mon, 06 Oct 2008 08:16:00 +0300

Ya zaman geçmez olur ya da sana öyle gelir.
Ne yaptığından bihaber dolanırsın.
Yenilikler, değişiklikler yaşamak istersin ama yenilik, değişiklikten kasıt yeni aşk ya da yeni biri değildir; unutmak, unutmaya çalışmaktır...
Nasıl kurtulacağını bilemezsin, herşey anlamsız ve boş gelir.
Kimi zaman ruhi dengesi bozulur insanın ki öncesinde zevk aldığın ve hoşlandığın şeyleri yapmak tat vermez olur artık.
O ruh halinden sıyrılmak istersin ama olmaz.
çaresiz kalırsın, ağlarsın ve kimsenin anlamaması en acısıdır.
Ne eve ne işe ne de
gezdiğin mekanlara sığamazsın.
Adeta dünya dar gelir yetmez olur insana.
Bazen intikam almak hissi doğar içine bazen de boşver herkez kendinden mesul der sine'ye çekersin.
Olsun be bu da böyle olsun dersin ancak ve ancak kendini teselli edersin.
En iyi ilaç yine KENDİNSİNDİR...

.. ( devamı )

Sun, 10 Aug 2008 18:35:00 +0300

Gittin...
Ben arkandan sadece baktim.
Oysa söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki...
’’gidersen, iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.
Gidersen, sönecek içimdeki ateş ve bir daha hiç kimse yakamayacak.
Gidersen, karanlığa mahkum edeceksin günlerimi.
O karanlıkta yolumu kaybedeceğim...’’ diyecektim sana.
Konuşamadım...

Gittin...
gidişini görmemek için gözlerimi kapattım.
Öglesine acıdı ki içim, tutup koparsalardı kolumu,
bacağımı bu kadar acı duymazdım.
Acım yaş olup akmalıydı gözümden.
Ağlayamadım...

Gittin...
gidişini önlemek için tutmalıydım ellerinden.
Ellerim değilmiydi her dokunuşunda seni ürperten?!
ürperirdin yine biliyorum.
Bir kez dokunsam, bir kes tutsam ellerini,
gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.
Tutamadım...

Gittin...
bir yıkım gibiydi gidişin.
Sen adım, adım uzaklaşirken benden çöküp kaldı bedenim olduğu yerde.
Nice terk edişlere dayanan bu yürek bu kes yenilmişti.
Bu kadar zayıf değildim ben, kalkmalıydım.
Kalkamadım...

Gittin...
oysa ben geldiğin gün gideceğini biliyordum.
Hazırdım gidişine.
Kaçak zamanları yaşiyorduk.
Zaman bitecek ve sen gidecektin.
Bense gidişinin ertesi günü hayatıma kaldığım yerden devam edecektim.
Edemedim...
Başlayamadım...

Gelirsem biter Aşk !

Sun, 01 Jun 2008 20:18:00 +0300

Düş'tüm, dedim elinin tersinde.
Hayır dedi, kesince.
Düş olsan, fark etmezdim seni !

Sevgim sana güç veriyor mu, diye sordum.
Başını çevirdi, yüzünde kalmamış takatle.
Hayır dedi, inatla !
Öyle olsa, yıkılmazdım her 'Seni Seviyorum' deyişinde !

Özledin mi beni, dedim.
Sustu !
Nefesini en derinden aldı ve,
Özlenmez mi, dedi !

Git dedim !
Git !
Sen kalınca genişliyor bu dünya ve kayboluyorum uçsuz bucaksızlığında !
Hayır, dedi, sertçe!
Gidersem, kahraman olurum!
Kalırsam, senin!

Küserim, dedim, kırılgan çocukluğum sitemimde.
Hayır, dedi gülerek..
Küsmek, susmayı göze almaktır.
Ama sen korkarsın kendi sessizliğinden ve susamazsın!

Gel, dedim, o zaman!
sesim fısıltı gürültüsünde.
Gel..
Durdu!
Hayır, dedi,
GELİRSEM BİTER AŞK !!!
.. ( devamı )

Sonsuzluğun Anahtarı

Wed, 21 May 2008 19:26:00 +0300



Sonsuzluğun anahtarı
Bir bulutun üstündeymiş dediler
O kadar çok bulut var ki!
Sonsuzluğun anahtarı
Gül bahçesinde
Ama hangi yaprağın gölgesinde
Sonsuzluğun anahtarı
Bir derin kuyuya düştü ki
Bulup çıkarmaya yaşlı bir ipim yok
Sonsuzluğun anahtarı
Bin kutulu bir bimecede saklıymış dediler
Bin fikrimolsa onu bulup çıkartmaya
Sonuncusunda çıkmayacağına bahse girerim
Sonsuzluğun anahtarı
Saklıymış şurda burda
Ararken küçücük bir yürektim
Bulamazken
Çenesi beyazlamış bir ULEMA...

.. ( devamı )

[....]

Thu, 03 Apr 2008 19:34:00 +0300

Kardeş
Gelecek öyle bir gün
Öyle bir gün ki:
O zaman kalbim öyle ölgün ki
Açacak felek bir mezar başıma...
..........
..........
vefakâr kardaşıma.

(6.8.1938
Mehmed Kemal'e verdiği fotoğraf arkası yazısı
Enver Gökçe üzerine, Damar, s.120, 1991)

.. ( devamı )

Yırtıcı Kuşlar Arasında..

Sun, 02 Mar 2008 06:01:00 +0200

y a l n i z !
kimin yüregi elverirdi ki
burada konuk olmaya,
s a n a konuk olmaya?...
bir yirtici kus belki,
çilgin kahkahalarla,
yirtici kus kahkahalariyla,
durgun sabirlinin
basina hinzirca
tebelles olmayi seven...

n i y e böylesine durgun?
-diye alay eder haince:
kanatlari olmali kisinin, uçurumu seviyorsa...
asilip kalmamali
senin gibi, ey asilmis!



.. ( devamı )

SEN GİTTİN YÜREGİMDEN

Sat, 02 Feb 2008 01:13:00 +0200

Gittin...
Ben, arkandan sadece baktım.
Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki...
"Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.
Gidersen sönecek içimdeki ateş
ve bir daha hiç kimse yakamayacak.
Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi
O karanlıkta yolumu kaybedeceğim" diyecektim sana.
Konuşamadım...

Gittin...
Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım
Öylesine acıdıki içim, tutup koparsalardı kolumu
bacağımı bu kadar acı duymazdım.
Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden.
Ağlayamadım...

Gittin...
Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa
Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek,
tutkum hayatı seninle sadece paylaşmaktı.
Anlatamadım...

Gittin...
Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden
Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten?
Ürperdin yine biliyorum.
Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini
Gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.
Tutamadım....

Gittin...
Bir yıkım gibiydi gidişin
Sen adım adım uzaklaşırken benden
Çöküp kaldı bedenim olduğu yere
Nice terk edişlere dayanan yürek bu kez yenilmişti
Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım.
Kalkamadım...

Gittin...
Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum
Hazırdım gidişine,
Kaçak zamanları yaşıyorduk
Zaman bitecek ve sen gidecektin
Bense, gidişinin ertesi günü
Hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım.
Başlayamadım...

Gittin...
Bir şey söyledin mi giderken?
"Kal" dememi istedin mi?
Son bir kez "seni seviyorum" dedin mi?
"Bekle beni döneceğim" diye umut verdin mi?
Beynim öylesine uğulduyorduki.
Duyamadım...

Gittin...
Nereye gittiğin önemli değildi
Binlerce kilometre uzakta da olsan,
iki metre ötemde de farketmiyordu.

ßu sonu önce ben yazdım

Mon, 21 Jan 2008 21:01:00 +0200

Bu sonu önce ben yazdım
kimselerin başını bile bilmediği o günlerde
ayrılık sevgiyi hissettiğim ilk anda korkum oldu
seni bulup bulup yitirdim düşlerimde
sonra yeniden buldum yeniden yitirdim
bende kalacağın bir yarın kurgulayamadım
sevgiyi ve korkuyu birlikte yaşadım
bu yüzden bir daha göremeyecekmişim gibi uzun ve derindi bakışlarım
her yeni buluşma ilki kadar heyecanlıydı ve sensizlik hep seninleydi...

bu sonu önce ben yazdım
kimselerin başını bile bilmediği o günlerde
bilseydin ayrılığa yazgılanmış bir sevgiye açar mıydın yüreğini
takvimden günleri birer ikişer çalmama
aylara yıllara yerleşmeme izin verir miydin
görüyor musun farkında olmadan ne çok şey paylaşmışız seninle

bu sonu önce ben yazdım
kimselerin başını bile bilmediği o günlerde
hayallerin ardından serüvenlere sürüklendik seninle
hiç görmediğimiz ülkelerde hayatlar kurar evler döşerdik
kısa vadeler seçerdik hayatlarımızı yenilemeye
o gün gelmezdi bir türlü
vade dolmazdı
birileri çıkar yolumuzu değiştirirdi
yeni hayaller armağan ederdi bize
çocuk olur kanardık
sonuna kadar gidilecek yollar yerine böyle kopuk maceralara tutkunduk
seviyorduk
bir yaz gecesi dolunaydı
bana bakmıştın.
bende korkularımı yenmiştim
bizden başka inanacak kimsem kalmamıştı
yorgunduk kazanmak zorundaydık üstelik
adımlarımıza güç verecek sağlam zeminlerden yoksunduk
içimiz bi.. ( devamı )

SENİ İNTİHAR ETTİM .....

Sun, 30 Dec 2007 16:21:00 +0200

Deli dolu geçtik ateş hatlarından
Sevgim korkuyla beraber büyüdü içimde
Sevdikçe korktum
Korktukça daha çok sevdim
Er geç birbirini boğacaktı bu duygular, biliyordum
Neden sonra farkına varıyor insan
Ayağına takılan bütün taşları
Yoluna kendi döşediğinin

Senin yarınlara inancın benden yüklüydü
Daha cesaretliydin
Planı çatılmamış yarınlara ektiğin umutlar
Er geç açacaktı, biliyordun
Deli sevdalı çocuk ruhumun
Nicelerinin uğruna kıyametler kopardığı
Değersiz değerlere sırt dönmüş, güvenli saflığında
Bir sonsuzluk buldun kendine
Ve hayatımızın resimlerini çizdin duvarlarımıza
Sonra birden
Yeşil bir kentte
Ilık bir yaz gecesine astın beni

Sevdalı ömrümün dakikası beş para etmedi
Ödedim
Cümlelerim seni taşımaktan yorgun düştü
Son sözün
Ve son anın efendisi olmaya bilenmiş yüreğine yenildim
Geçmişten nefes alıp geçmişe nefes verdim
Anılar kemirdi yüreğimi
Felç oldu hislerim
Zamanın çoktan dibe çöktüğü kum saatimin belinden
Tek bir saniye bile süzülmüyordu
Ters çevirmeye cesaretim yoktu
Çünkü yeniden başlayacak bir hayatın
Korkağı olmuştum

Aşkların sonrasında hüzün vardır
Ya sen hüznü boğarsın
Ya da hüzün seni boğar
Ama birisi kanatlarını kırarsa eğer
Yaralı kuş rolüne soyunacağına
Yürümeyi denemelisin
Hayata dönmelisin

Bunları düşünebilmek bile kendime dönüşümdü
Ve sonunu infaz ediyordu içimde
O gece yüreğimden sağ çıksaydın eğer
Ölen ben olurdum
O gece
Hayatın lekesiz bir anında
Seni intihar ettim
Şimdi katil benim

Artık güncemde bir boşluksun
Yavaş yavaş taze anıların altına gömülüyorsun
Ve sana ait sandığım her şeyin
Aslında benim olduğunu öğreniyorum
Hiçbir duygunun tek ilhamı değilsin
Kendimi keşfettikçe
Seni kaybediyorum
Ve ufkuma sensizliği
Korkusuzca geriyorum
.. ( devamı )

Acı Şiir

Sat, 10 Nov 2007 18:07:00 +0200

Bir yerleriniz yaralanmıştır mutlaka, ya düşmüşsünüzdür çocukken, ya da
incinmişsinizdir aşıkken

Kapanmaz sandığınız ne yaralar kapanmıştır
Durmaz sandığınız ne kanlar pıhtılaşmıştır kabuk bağlayıp
Hani efkar bir sis gibi çöktüğünde başınıza
Bir yüz ararsınız
Tüm yüzlerle yerdeğiştiren gözlerinizde
Yaranızı kanatan
Hep ağrıyan yerinize değmek istercesine
Mazoist bir duygu çöreklenir beyninize
İşte o zaman
Yalnızlığın atlıları
Boşanıp dizginlerinden
Karanlıkları getirirler doludizgin
Bir dönülmez sefere çıkar düşünceler
Tozduman içinde göz gözü görmez
Ve anlaşılmaz sesler
Çıkararak
Bağırarak
Haykırarak
Duyulmak istersiniz
Duyulmazsınız
Kanayan yerleriniz görünmez karanlıkta
Yalnızsınızdır yalnızlıkla
Yüzler silinir
Acılar diner
Gün ışır
Yorgun bir gecenin sabahına

Yaşananlar zamana karışır
Ve insan yeni acılar için
Geçmiş acılara alışır.
.. ( devamı )

Daha az seviyorum seni..

Mon, 01 Oct 2007 12:45:00 +0300

Daha az seviyorum seni..

Giderek daha az..

Unutur gibi seviyorum..

Azala azala..

Aramızdaki uzaklığın karanlığında..

Susuz..

Wed, 26 Sep 2007 18:10:00 +0300

Aramızda sımsıkı biriken zaman,
Eşiğine gelip eksildiğimiz kelimeler,
Konuşamamaktan yorgun düşen gözlerim ellerinize akarken
sormuştum size,
Ben doğmadan kaç kişilik hayat sürdünüz diye,
Ben öldükten sonra ne kadar tutacaksınız geceyi dilinizde...

Sır ve sitem,
Acıtıyordu hikayelerimi bütün ölen kahramanların terkedilmiş kentleri,
Siz, bir yalnızlığın en başında tanıştırmıştınız beni ellerimle,
Sonra dönmüştü gece kendisinde biriken çoğalma denklemlerine,
Bekliyordum, siz çoktan düş-müşsünüz yola oysa...

Beni duyduğunuzu sanmayın,
Ben sizin kulağınıza çoktan sustum,
Çok zaman birikmiştim bu kentte, şimdi giderken
Sizden kaçan aslında gölgem, gövdem onun yanılsaması sadece,
Size bir kelime biriktirmiştim, dilim dönmedi okunmaya,
Ölülerin kulaklarını inandırabilecek kadar okunabiliyorum şimdi...
.. ( devamı )

HİÇ BİR ŞEYDE YOKUM!!!

Mon, 03 Sep 2007 05:27:00 +0300

Ne baharın gelişi,ne küresel ısınma ne de seçim…Hele işim; gidip geliyorum işte..
Var la yok arasına sıkışmış, bakıp ta görmeyen bir çift göz, işitmeyen kulak… vel hâsıl duyarsız mıyım? Çok şeye tanık olmuş bir duvar misali… Süzülerek gelin gibi renk armonisi yaratan çiçeklerde öksüz kaldı benden yana… Çiçekleri severim oysa…
Yılların çetelesi mıh gibi aklımda saklı kaldı… Sadece bu… Bu işte… Ne atılan nutuklarda, ne unutulan sözlerde takıldım… Önüme bakmadım hiç… Hep dikti başım. Dik ve mağruru oynamayı sevdim… Kendimle yarıştım. Hep kalabalıklar içinde yalnız… Söz de de özde de… Söz söyledim tokat gibi çarptı duvarlara… Duvarlardan ses geldi… İnsandan tıs yok… Yürürken adımlarım yeri kucaklarcasına sertti… Fincancı katırlarını ürküttü mü ne? Üzerine çekti hak etmediği şimşekleri… Durup dururken mi yalnızlaştı hep… Neden? Öğretilen doğrular mıydı? İnsanın çıkarına değişken sözde doğrular mıydı? Sahi neydi? Hak ve adalet duygularının zamana göre oynadığı tahtere valli oyunu muydu bu? Sıkıldım artık… Mış gibi yaşamaların içinde yapayalnız kalpleri görmekten… Ve sahte gülüşleri seyretmekten…
Can,can en çok takıldığım anlam yüklü olması kelime…Akan sular durmalıydı..Oysa nerde,nerde can olmak…Can olmak bu kadar zor muydu? ha…Sahi çok mu zordu?Kendi kanından bile kaçışları yaşamak..Nerde can…Küçücük çıkarlar uğruna yakılmış gemiler…Derya da sessizce dalgalarla boğuşmak neye değdi?Hiç gelmedi ki insan denizine vefa…Bir pula satılan vefanın vefasızlığına neden ağıtlar yaktık uzun uzun…İnsanoğlunun tanımadığı limanlara rüzgarlar ektik farkında olmaksızın mı acaba?Gün doğuşunun o muhteşem güzelliğine yüz çevirerek hep gün batımı hüzünlere dalıp ağlamaklı oluşumuz neden di?Hep bekledik gelenimiz olacak diye…Anne yavrusunun yolunu gözledi…Can cananını,dost yaren.. ( devamı )

SENİ SEVMEK...

Fri, 24 Aug 2007 08:29:00 +0300

Binlerce yıldır suçunun ne olduğunu bilmeden kürek cezasına çarptırılan

hükümlünün, bir gün özgürlüğüne kavuşacağını hayal ederken, gözlerinde saklı

kalan son umudu korumak için direnmesi gibidir SENİ SEVMEK....

      Uysallığa direnmekten vazgeçip, sonsuz minik dalganın çırpınmasıyla

oluşturduğu bir deniz fırtınasıdır SENİ SEVMEK......

      Azaldıkça çoğalmanın çelişkisinden doğan, ne yapamayacağını bilemeden

dolaşan, şaşkın, ürkek kaybolmuş yolların yolcusu olmaktır SENİ SEVMEK...

      Gözlerini kapatıp mutluluğu çizmek yüreğime, hayalini kurmak sadece,

hiç görmediğin, hiç yaşamadığın bir ülkede kalabalıkta hiç görmediğim ellerinin

sıcaklığıyla kaybolmaktır SENİ SEVMEK....

        Yangınlara su serpmek, karanlıktaki kabuslardan uyanmak, elimi her

uzattığımda kaçışını görsem de korkaklık değildir sevmek, yokluktan var etmek

kendi küllerimden yeniden var olmaktır, SENİ SEVMEK...

       Dinlediğin bir şarkıda ağlarken, göz yaşlarının mavi bir nehir gibi akarken

olmayan varlığının hayaline sarılıp uyumaktır, hiçbir zama.. ( devamı )

Geçti devrim…

Fri, 10 Aug 2007 08:37:00 +0300

Ve güneş, şairin dediği gibi “toplamış eteklerini” gidiyor…
Her şey ne kadar da çabuk değişiyor..
Gün başlıyor bitiyor, başlıyor bitiyor..
Bir ilk var bir de son. Aradakiler nereye gidiyor, yaşananlar hani..
Son geceyi, son rüyayı, son sayfayı, son şiiri, son şarkıyı, son baharı, sonbaharı kaybetmemek için çok uğraştım, yoruldum…yoruldum…
Uyuyorum, uyanıyorum…
Uyumuyorum, uyanmıyorum…
Teslim oldum ve teslim ettim…
Bitti savaş, bir esir suskunluğuna bürünmeli, içimdeki isyanları da teslim etmeli, bitmeliyim… başlangıcım olmadan…
Anlamsız aralıklar…
İsteksiz duygular…
Ayakları sürüyen beden…
Bugün öldürdüm tüm kalemleri, ellerimden kan damlıyor…
Geçti devrim…
.. ( devamı )

..

Mon, 23 Jul 2007 17:24:00 +0300

Öyle bir hayat yaşıyorum ki,

Cenneti de gördüm, cehennemi de

Öyle bir aşk yaşadım ki,

tutkuyu da gördüm, pes etmeyi de.

Bazıları seyrederken hayatı en önden,

Kendime bir sahne buldum oynadım.

Öyle bir rol vermişler ki,

Okudum okudum anlamadım.

Kendi kendime konuştum bazen evimde,

Hem kızdım hem güldüm halime,

Sonra dedim ki " söz ver kendine "

Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin

Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin

Uçmayı seviyorsan, düşmeyide seveceksin

Yoksa yalnızca hayatı seyredersin.

Öyle bir hayat yaşadım ki,son yolculukları erken tanıdım.

Öyle çok değerliymiş ki zaman,

Hep acele etmem bundan, anladım.
.. ( devamı )

"git" dedin ve gittin..

Wed, 11 Jul 2007 11:41:00 +0300

"gel" desen gelirdim
gittiğin uzakta bendim
dağ gibi bir ihanetten düştüm
bu kendime son gelişim

ölümbaz öpüşler kusuyorum ceplerime
kendimi suçüstü yakalıyorum
ve kentsizliğimin isimsizliğini
Araz´a uyak düşüyorum
gözlerime senden düşler sürüyorum
ıslak bileklerim kan bayramına yatıyor
bana en büyük tehdit yine ben oluyorum
sonra bir durağa yaslanıyorum
sonra bir kente
ve sen gidiyorsun
ben kanıyorum
diyorlar ki "kendini dinleme hiçbir şey söylemiyorsun"
oysa "gel" desen gelirdim biliyorsun

yorgun biraz inat
biraz ihanet bırakıyorum
ellerinden bir tedirginliği bir tehdidi avuçluyorum
aklıma düşüyorsun
düşüyorum
düşünce
üşüyorum
azgın hüzünlerle körlüğüme göçüyorum
ayrılığın saati kaç geçiyor bilmiyorum
yalanlarımla bir hiçlikteyim
beni içinden kaç

bu kentte her yağmur kendini ağlar
aklıma düşsen yalnızlık oluyorum
ağzımdaki uykudan öpmüyorsun nicedir
nerde kimi üşüyorsun
artık kendini yakan bir ateşim
kendimize birbirimizden düşler yapamıyoruz
şimdi boş duraklara yaslanıyorum
boş kentlere
oysa "gel" desen gelecektim

gün düşlerime dönüşlerimde
bakışın içiyor beni gözlerimden
gövdemi düşürüyorum güz yavrusu duraklara
uzaklığına uzanıyorum
sevdiğin sonbahar geçiyor üstümden
ama artık hiçbir göğü içmiyorsun dudaklarımdan
yıkılıyorum şarkılara
"kimseler biliyor"
yalnızlık dostumdu
şimdi korkum oluyor
oysa "gel" desen gelecektim

artık her şey kımıltısız bir geceye dönüşüyor
güz artığı saçlarımda oynaşan sensizlik
göz karana yenik düşüyor en korkak yanlarımdan
kendimi yitirdikçe sana gidiyorum
göbek çukurumda sobelere karanlık uyutuyorum
düş satıcısı ispiyoncu bir ihtiyarın insafına kalıyorum
uysal yalnızlıkl.. ( devamı )

hevaL..

Sat, 07 Jul 2007 16:30:00 +0300

Söylemiştim sana, hatırla hevaLLL!!!!
Benim sevdam büyüktür Taşıyamazsın demiştim

Savaşlar beraberinde yıkıntılar getirir demiştim...
Viraneler içinde yaşayamazsın
Kördüğüm olursun
Kaybolursun hiçlikler içinde demiştim...

"Dizginliyorum kendimi..." dedin...
"Gidiş değil, kayboluş değil bu..." dedin...

Kendine itiraf edemedin oysa!!!

Bir çocuk saflığında yaşadım ben sevdamı...
Acıttım içimi acıttım içini...
Bu kadar acı içinde olmamalı sevgiler...
Yitip gitmemeli kayboluşlarla...

Umursamadım kimseleri umursamadım karşı gelenleri...
Yaşadım ve yaşattım.
Yanındaydım, seninleydim, aklımdaydın...
Korkularına, korkularıma göğüs gerdim yanındaydım.
Arkadaşındım, her şeyindim, bendim hep ben oldum...

Benim sevdam büyüktür taşıyamazsın dedim, hevaL

Anlamsız kelimeler, cümleler, heceler...

DÜŞ'tük uyandık bak...
Düştük tuttuk ellerimizden
Ama yok artık ellerimiz yok artık cümlelerimiz...
Yokuz işte bak...
Gidişlerdeyiz...

Kendi içinde yaşa şimdi beni...
Kendine duvarlar ör ben'den...
Kaç kurtul savaşlardan...
Kimseler üzülmesin..
Kimseler kanamasın ben gibi...

Masum bir çocuğun gözyaşları gibiyiz...
Emekliyen bir bebek, kalkıp düşen topraklara...
Büyüyemedik, büyüyemez.. ( devamı )

Sıfır Kere sonsuz..

Fri, 06 Jul 2007 09:34:00 +0300

Film bittiğinde haber ver;
Ve sessizce kalkıp uzaklaşayım yanından.
Hiçbir şey sorma,
Hiç konuşma.
Sadece bekle şimdi benim bitirmemi.
Film bittiğinde haber ver;
Ve anlatmaya başla bana yaşamadıklarımızı.
Son bir kez öpme,
Ya da elveda elveda deme bana.
Sadece şaşır ve gülümse.
Akreple yelkovanın arasından rüzgarlar geçerken
Bırak sıkışsın tüm duygular,
Ve sadece şu bildiğimiz sözler söylenmesin bu gece.
Ben kalkıp gideyim
Ve yürürken içimi bir şeyler kemirsin
Dönüp sana son bir defa bakmam için
Ama ben asla yapmayayım bunu,
Çünkü delikanlı adam dönmez diye düşüneyim.
Yani en büyük boy saçmalayayım bu gece.
Kalem gitsin parmak yetişsin bu gece.
Üstadın dediği gibi:
Önce sev sonra öldür beni bu gece.
Film bittiğinde susmamazcasına sus şimdi.
Gözlerin yanarken içinde tuttuğun kelimelerinin nefretinden,
Sadece sessizliğin duyulsun salonda.
Ve antraktta bir şeyler alayım sana.
Yağmurda özgürce iliklerine kadar ıslanmak
Ve başarmak,
Değişme bunları aşla hiçbir şeye.
Şimdi çek git
Geride hiçbirimiz kalmayalım.
Yüzlerce kelime, birkaç anlam…
Bunlar fethetsin gönlümüzü
Başarmak kaplasın içimizi.
Gözümüz kapalı
Yağmurda koşarcasına başaralım bu gece.

Yanlış bütün telefonlarıma sen çık
Sonra küfret,
Bağır çağır bana.

Sonra gülümse ve .. ( devamı )

YitiRiLen...

Thu, 05 Jul 2007 10:33:00 +0300

Yitirdim ;anlamımı anlamımdın sen benim yaşamamışlıklarımda ..

Yitirdim ;kelebeğimi az zamanın , çok geldi bana oysa bilmeliydim ..

Yitirdim ;özgürlüğümü tutsağınım sanıyordum , sensizlikmiş asıl tutsaklık..

Yitirdim ;düşlemekten uyuyamadığım gecelerimdin yitirdim düşlerim i..

Yitirdim ;rüyalarımdan çıkaramadığım gecelerimi ..